حالا شما هم به این نکته توجه کنید:

این پست فقط و فقط جنبه ی غبار روبی داشته و فاقد هر گونه ارزش و اعتبار دیگری می باشد!

از آنجایی که مدت مدیدی از به روز رسانی این وبلاگ می گذشت، بر آن شدیم که آپی کرده و فضا را از این حالت رخوت و سکون بیرون آورده باشیم!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــ

من قطره قطره کاهش جان را درون تن احساس می کنم…

پس بدرود…

بدرود تراست خدگر…!

نمی خوام وقتی مردم لاشه م بیفته گوشه این خونه و بو بگیره!

بدرود…

این شما و این هم این مستند جذاب و دوست داشتنی!(بازپخش)

ایتالیا

مکزیک

روسیه

سومالی

کره

فرانسه

تایوان

ترکیه

اکراین

لطفاً از گذاشتن نظرهای سیاسی خودداری کنید! 

پی نوشت: این حرف خطاب به همه ی اونایی بود که هیچ وقت نشده نهایت بدبختی و عجز رو تجربه کنن…

نمی دونم چرا ولی این شعر توی ذهنم چرخ می خوره…

د لـ ـم گـ ـر ـفـ ـتـ ـه ا سـ ـت
بـ ـه ا یـ ـو ا ن مـ ـی ر و م و ا نـ ـگـ ـشـ ـتـ ـا نـ ـم ر ا بـ ـر پـ ـو سـ ـت کـ ـشـ ـیـ ـد ه ی شـ ـب مـ ـی کـ ـشـ ـم
چـ ـر ا غ هـ ـا ی ر ا بـ ـطـ ـه تـ ـا ر یـ ـکـ ـنـ ـد
کـ ـسـ ـی مـ ـر ا بـ ـه آ فـ ـتـ ـا ب مـ ـعـ ـر فـ ـی نـ ـخـ ـو ا هـ ـد کـ ـر د
کـ ـسـ ـی مـ ـر ا بـ ـه مـ ـیـ ـهـ ـمـ ـا نـ ـی گـ ـنـ ـجـ ـشـ ـک هـ ـا نـ ـخـ ـو ا هـ ـد بـ ـر د
پـ ـر و ا ز ر ا بـ ـه خـ ـا طـ ـر بـ ـسـ ـپـ ـا ر
پـ ـر نـ ـد ه مـ ـر د نـ ـیـ ـسـ ـت…

تا اینو تایپ کنم له شدم!!!

پی نوشت: خطاب به مینیمال نویس هایی که اینجا رو می خونن: با شما نبودم ها! به دل نگیرید عزیزان.
پی پی نوشت: شاید منم زدم تو خط مینیمال نویسی! برای افزایش اعتماد به نفس!!

پی(×3) نوشت: ﴿ بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ﴾
لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا ﴿ 21 الأحزاب ﴾

چند روزی ست که هوای دل ابری و بارانیست…

نمی دونم با وجود این همه خواننده های اجق وجقی که جدیداً اومده جوونای این دوره  فرصتی هم برای گوش دادن به آهنگ های دوران جوونی جوونای قدیمی پیدا می کنن یا نه؟

این بار توی این پست یکی از آهنگ های مورد علاقه م رو برای دانلود گذاشتم… فوق العاده زیباس… پیشنهاد می کنم به هیج عنوان از دست ندیدش!

لینک دانلود از سرور اول
لینک دانلود از سرور دوم

متن آهنگ:

حالا كه كار تو شده پر از نيرنگ و ريا

حالا كه دل تو شده فرسنگها دور از خدا

به من نگو دوست دارم

كه باورم نمی‌شه

نگو فقط تو رو دارم

كه باورم نمی‌شه

به من نگو دوست دارم

كه باورم نمی‌شه

نگو فقط تو رو دارم

كه باورم نمی‌شه

تو با اين چرب زبونی هی به من دروغ ميگی

می خواهی گولم بزنی هی به من دروغ ميگی

به من نگو دوست دارم

كه باورم نمی‌شه

نگو فقط تو رو دارم

كه باورم نمی‌شه

حالا كه كار تو شده پر از نيرنگ و ريا

حالا كه دل تو شده فرسنگها دور از خدا

به من نگو دوست دارم

دارم كه باورم نمی‌شه

نگو فقط تو رو دارم

كه باورم نمیشه

به من نگو دوست دارم

دارم كه باورم نمی‌شه

نگو فقط تو رو دارم

كه باورم نمی‌شه

تو با دل شكسته‌ام انقده جفا نكـــن

تو اگه دوستم نداری اينجوری بد تا نكن

به من نگو دوست دارم

كه باورم نمی‌شه

نگو فقط تو رو دارم

كه باورم نمی‌شه

به من نگو دوست دارم

كه باورم نمی‌شه

نگو فقط تو رو دارم

كه باورم نمی‌شه

من و داغ غمی سنگین چهل روز

چه ها بر من گذشته این چهل روز

چهل روز است هجران من و تو

که هر روزش مرا چندین چهل روز

مرا جز ضربه های تازیانه

نداده هیچ کس تسکین چهل روز

اسارت ، طعن دشمن ، تهمت دوست

نصیب عترت یاسین چهل روز

در این غم خوب می دانی که باید

چه رنجی برده باشم این چهل روز

تو و رأسی پر از خاکستر و زخم

من و پیشانی خونین چهل روز

من و بغضی چهل ساله که بی تو

شکسته در گلویم این چهل روز

   آزادی بیان در چهار عرصه می تواند مطرح باشد. عرصه علم و پژوهش، عرصه آداب و رسوم و سنت های اجتماعی، سیاست، مذهب و دین. در حال حاضر در کشور ما عرصه علم آزاد است و در کمتر موردی است که بخواهند آن را محدود کنند. در عرصه آداب و رسوم هم در حال حاضر مردم کمتر دچار تعصبات می شوند و انتقاد در مورد سنت های قدیمی جامعه اگر چندان بنیادین نباشد خشم مردم و حکومت ها را به دنبال ندارد آنچه بیشتر حساسیت ها را در پی دارد و بیم خفقان در آن می رود، عرصه ی سیاست و مذهب است که باید با دقت بیشتری در آن ها از این حق مهم استفاده کرد که به توهین، ارتداد و … منتهی نشود.

    نحوه ی تجلی آزادی بیان نیز در هر یک از این عرصه ها را به سه دسته می توان تقسیم نمود:

    بیان عادی عقاید به صورت گفتار، نوشتار و سخنرانی که محدودتر است. و عده ی کمتری از آن آگاه می شوند. از طریق آموزش و پرورش که آزادی بیان در آن به دو صورت است یکی آزادی کسب این اطلاعات که باید اطلاعات و علوم در دسترس مردم قرار گیرد مثل این که اخبار مجلس به اطلاع مردم برساند که این رسیدن اخبار و اطلاعات نوعی آموزش است و دیگر این که افراد اگر دارای شرایط باشند، بتوانند افکار، عقاید و علوم خود را به دیگران آموزش دهند که البته هر کشوری محدودیت هایی را بار می کند تا افراد صالحی از جامعه به دیگران آموزش دهند و کژروی ها و ناراستی ها به مردم منتقل نشود. نحوه ی دیگر تجلی آزادی بیان در رسانه های جمعی است که خود شامل مطبوعات، صدا و سیما، تئاتر و نمایش، انتشار کتاب و … می شود. که سطح وسیعی از مردم مخاطب اندیشه ها و افکار قرار می گیرند پس کشورها محدودیت بیشتری در این عرصه قائل می شوند و در نهایت گاهی اوقات آزادی بیان گاهی از طریق اعتصابات و تحصن ها تجلی می یابد. و شکل انسجام یافته آن احزاب، انجمن ها و گروه هایی هستند که به صورت دائمی و موقتی تشکیل می شوند و به فعالیت می پردازند و افرادی که در این گروه ها هستند افکار و عقاید مشترک خود را از طریق فعالیت های گروهی به گوش سایرین می رسانند.

حال به توضیحی اجمالی در باب هر یک از این انواع می پردازیم:

1- آزادی مذهب:

    آزادی مذهب یکی از اشکال آزادی بیان و به طور کلی آزادی فکر و بیان است. هر مذهب شامل دو عنصر است: یکی اعتقاد به نوعی جهان بینی در باره ی آفرینش و در رابطه ی بین فرد و خدا، و اصولی که بیشتر با ماوراءالطبیعه پیوند می خورد و دیگری انجام برخی مراسم و فرایض مذهبی و اجرای احکام شریعت و تبلیغ آن.

    از این رو اعلام آزادی مذهب برای فرد متضمن دو آزادی به قرار زیر است:

الف- آزادی دین

 بر این اساس هر شخص با پذیرش دین آسمانی از حقوق شهروندی کامل بهره می برد.

2- آزای اخبار و اطلاعات:

حق وصول به حقایق، اخبار و اطلاعات، و همچنین بیان آن ها یکی از اشکالات آزادی بیان می باشد که خود می تواند دارای انواعی باشد:

الف- آزادی مطبوعات

آزادی مطبوعات بخشی از آزادی اطلاعات و آن یکی از حقوق بنیادی است. مطبوعات، مظهر تمدن یک ملت و نشانه ی بیداری آن است. میزان توسعه و رشد مطبوعات هر ملتی بیانگر میزان رشد و آگاهی آن می باشد. و درباره ی هر ملتی می توان از روی مطبوعاتی که دارد قضاوت کرد. مطبوعات یکی از وسائل مؤثر نظارت بر امور عمومی و حکومت، و در حکم چشم و گوش ملت محسوب می شود. مونت سکیو حقوق دان و متفکر فرانسوی، مطبوعات را به جهت نقشی که در نظارت امور عمومی ایفا می کند، جزء آزادی های سیاسی می شمرد. امروزه آزادی مطبوعات تنها به مفهوم عدم دخالت دولت و عدم محدودیت جراید و نبودن سانسور و تأمین مصونیت خبرنگاران و گزارشگران نیست، بلکه مسأله ی اساسی، اسارت مادی و اقتصادی ست که مطبوعات باید از آن رهایی یابد.

ب- آزادی آموزش و پرورش

آموزش و پرورش گونه ای بیان عقیده است و با ارتباطی که با آینده ی ملت کشور دارد، یک آزادی مطلق نمی تواند باشد؛ زیرا همان گونه که پدر و مادرها در چگونگی آموزش و پرورش کودکان خود، و انتخاب مدرسه و معلم حقی دارند، دولت نیز حق دارد و نمی تواند نسبت به آموزش و پرورش و سرنوشت کودکان امروز، یعنی شهروندان فردای کشور بی تفاوت باشد و از مسئولیت های خود در این باره شانه خالی کند.

    لذا از دیگر مصادیق آزادی آموزش و پرورش آزادی تأسیس مدرسه، آزادی انتخاب مؤسسه ی آموزشی و همچنین آزادی محتوای آموزش و پرورش است.

    از مهمترین مصادیق آزادی آموزش و پرورش این است که کلیه اشخاصی که دارای برخی درجات و دانشنامه های علمی بوده و صلاحیت آنها احراز شده باشد، حق دارند برای بنیاد نهادن مؤسسه ی آموزشی اقدام کنند، مشروط بر این که از پیش، خیال خود را به استحضار مقامات دولتی برسانند.

ج- آزادی تئاتر و سینما

    آزادی تئاتر و سینما یکی از شقوق بیان اندیشه است و نقش مهمی در نشر و اشاعه فرهنگ و هنر، پرورش افکار عمومی و تبلیغات سیاسی ایفا می کند. تئاتر و سینما به جهت آن که وسیله ی تفریح و سرگرمی است و موجب تجمع افراد زیادی در سالن های عمومی می شود، عملاً از لحاظ تأمین امنیت و حفظ بهداشت و نظم عمومی، مسائلی را مطرح می سازد، که نمی توان نسبت به آن اعتنا بود؛ این مسائل عبارتند از: ایمنی و بهداشت سالن های نمایش، تأمین امنیت و نظم در بین تماشاگران، مسأله صلاحیت فنی و اخلاقی مدیران و گردانندگان مؤسسات سینمایی و تئاتر، چگونگی بازرسی و بازبینی نمایشنامه ها و فیلم ها از لحاظ اخلاقی و امنیت ملی و مسأله حمایت از صنعت سینما و تئاتر، ایجاد تسهیلات برای دستیابی به سالن ها و چگونگی استفاده از آن ها، اساس این آزادی را تشکیل می دهند و بدون آن آزادی مزبور معنی و مفهوم خود را از دست خواهد داد.

د- آزادی رادیو و تلویزیون

آزادی رادیو و تلویزیون یکی از اشکال آزادی اندیشه و آن یکی از وسایل ابراز عقیده و نمایش است. اهمیت رادیو و تلویزیون در آن است که این سازمان، بخشی از زندگی امروز مردم است و شعاع عمل آن علی رغم مطبوعات و سایر رسانه های گروهی بیشتر است و تمام کشور را شامل می شود.

    با توجه به این که رادیو و تلویزیون جزء خدمات عمومی است و عملاً در اختیار همه و متعلق به ملت(رسانه ملی) می باشد، این سازمان نباید فقط در انحصار یک شخص و یا یک گروه و یا احیاناً تنها دولت باشد، بلکه باید از استقلال و بی طرفی کامل برخوردار باشد تا بتواند در برابر فشارها و اعمال نفوذها بایستد و وظیفه ی اصلی خود را که آگاه ساختن مردم درباره اخبار و مسائل و قضایا و منعکس کننده صدیق افکار عمومی است انجام دهد.

3- آزادی سیاسی:

    آزادی سیاسی آن است که فرد بتواند به عنوان عضو جامعه در زندگی عمومی و اجتماعی کشور خود از راه انتخاب زمامداران و مقامات سیاسی شرکت جوید و یا به تصدی مشاغل سیاسی و اجتماعی نائل آید و یا در مجامع، آزادانه عقاید و افکار خود را به نحو مقتضی ابراز نماید. امروزه ساختار سیاسی کشور در تحقق آزادی ها حائز اهمیت ویژه ای است، و این در محیط کاملاً دموکراتیک و مردمی است که شخص می تواند آزادانه و بدون هیچ اجبار و تحمیل، اراده خود را در انتخاب زمامداران و اتخاذ تصمیمات عمومی و سیاسی بیان دارد.

اصطلاحات دانشگاهی جدید را می‌خوانید:

دانشجوی سال اولی: دانشجویی که فکر می کند با تحصیلات دانشگاهی می‌تواند آینده‌ی بهتری برای خودش بسازد.

دانشجوی سال دومی: دانشجویی که فکر نمی‌کند با تحصیلات دانشگاهی بتواند آینده‌ی بهتری برای خودش بسازد.

دانشجوی سال سومی: دانشجویی که مطمئن شده است با تحصیلات دانشگاهی نخواهد توانست آینده‌ی بهتری برای خودش بسازد.

دانشجوی سال چهارمی: دانشجویی که دیگر نه فکر می‌کند، نه به چیزی اطمینان دارد و نه آینده‌ی برای خود متصور است.

مشروط: دانشجویی که به خاطر علاقه‌ی زیادش به درس خواندن، مورد حسادت قرار گرفته و از این رو دانشگاه او را ملزم کرده است که در ترم بعدی بیش از حد معینی واحد انتخاب نکند تا به بقیه هم برسد! کلمه مشروط از «مشروطه» می‌آید که عده‌ای معتقدند باعث رونق گرفتن دانشگاه در ایران شد. عده‌ی دیگری هم معتقدند که رونق گرفتن کار مشروط‌ها باعث اضمحلال مشروطه شد.

تقلب: دانش دوپینگی

سهمیه: دوپینگ قانونی.

گوسپند: نوعی جانور که جز نوشتن جزوه، حفظ جزوه و پاس کردن درس از روی جزوه هیچ کار دیگری در دانشگاه نمی‌کند. چنین موجوداتی در دانشگاه‌های مشهور بیشتر دیده می‌شوند و فرق آنها با سایر گوسپندان در این است که نه کله‌ی این گوسپندان قابل استفاده است و نه پاچه‌ی خوشمزه‌ای دارند.

جزوه: دستنوشته‌هایی که گمان می‌شود عصاره‌ی یک کتاب است. اما در واقع تفاله‌ی بخشی از آن است. دستگاه تفاله‌گیری «استاد» نامیده می‌شود.

استاد حل تمرین: دانشجوی ترم بالاتری که در ازای گرفتن شندرغاز پول و شنیدن لفظ «استاد» چنان از خودبیخود می‌شود که تن به خورد گچ تخته و مسخره شدن توسط سی چهل تا دختر و پسر می‌دهد.

خرخوان: نوعی خر که توانایی مطالعه‌ی مداوم به مدت ۷۲ ساعت را دارد. نطفه‌ی این موجودات در دوره‌ی دبیرستان بسته می‌شود و در کلاس‌های کنکور به بلوغ می‌رسند. این موجودات اغلب در کافه تریاهای دانشکده‌ها استحاله می‌شوند.

تریا: محلی برای فرار از غذای سلف که در این حالت مصداق بارز از چاله به چاه افتادن است. اما صرفنظر از ارزش غذایی آن، از لحاظ فرهنگی اهمیت زیادی دارد. به خصوص برای پژوهندگان زبان کوچه و بازار و کاشفان جدیدترین فحش‌ها.

گرد: جسمی که طول و عرض و ارتفاع آن از مرکزش به یک فاصله است. چنین دخترهایی معمولا در حدود 150 سانتیمتر قد و به میزان سه چهارم پی آر ۳ حجم دارند که ناشی از سال‌ها در خانه نشستن و دست به سیاه و سفید نزدن و تست زدن است. سه عاقبت دردناک در انتظار آنهاست: ازدواج، انفجار و ورود به دانشگاه که گزینه‌ی آخری و متعاقب آن استفاده از غذای سلف، دردآورترین آنهاست.

سلف (غذاخوری): فعال‌ترین آزمایشگاه و واحد تولیدی هر دانشگاه که توانایی تبدیل موجودات گوناگون به غذا را دارد. یکی از رایج‌ترین توانایی‌ها که شرط لازم اولیه برای سلف نامیده شدن یک مکان محسوب می‌شود، توانایی بازیافت چمن‌های محوطه به شکل قرمه‌سبزی است.

گوریل: گونه‌ای از دانشجویان پسر با موهای ژولیده و لباس‌های بدفرم که از بوی سیر دهان و عرق لباس‌هایشان نمی توان کمتر از سه متر به آنها نزدیک شد. این جانوران معمولا پس از فارغ‌التحصیلی به‌جای اعزام به قلب جنگل‌های آمازون در پشت میزهای مدیریت و ریاست جای می‌گیرند.

شاسکول: دانشجویی (عمدتا دختر) که بعد از ۲۰ بار جزوه دادن به یکی از دانشجویان جنس مخالف هنوز فکر می‌کند خط خوبش باعث محبوبیت‌اش است.

پلشت: دانشجویی که حاضر است کیسه فریزر دور بشقابش بکشد و با قاشق یک بار مصرف غذا بخورد تا مجبور نباشد روزی یکبار ظرفهایش را بشوید. تقریبا اکثر دخترهای ساکن در خوابگاه های دانشکده های علوم و مهندسی.

بتونه‌کاری: فریضه‌ی واجبی که بیشتر دختران دانشجو صبح‌ها قبل از حرکت به سمت دانشگاه بر روی صورت خود انجام می‌دهند تا دیدارشان قابل تحمل شود. معمولا هم نمی‌شود.

جلبک: نوعی دانشجو با آی‌کیوی حیرت‌برانگیز و توانایی جزوه نوشتن حتی از روی سرفه‌های استاد. تراکم زیستی این جانداران در دانشکده‌های علوم انسانی بیشتر است.

دکتر: لفظی که تا پیش از دوران وزارت کشور دکتر کردان یک پیشوند لذت‌بخش بود و پس از آن فحشی زشت محسوب می‌شود. با این حال، به دلایل روانی ناشناخته‌ای تمام دانشجویان رشته‌های پزشکی و دامپزشکی همچنان علاقه‌ی وافری دارند که از ترم اول تحصیل دیگران آنها را با لفظ خطاب کنند.

کافور: ماده‌ی اصلی تشکیل دهنده‌ی غذاهای سلف پسران که گویا از قدیم با عارضه‌ی «زنگ‌زدگی» در ارتباط بوده است چرا که شاعر فرموده: برعکس نهند نام زنگی کافور!

بورسیه: همزمانی کار و تحصیل که ماحصل آن تلفیق درس‌نخوانی و اززیرکاردررویی است.

تحقیق: تالیف یا ترجمه‌ی بخشی از کتابی که استاد در نظر دارد بعدا به نام خودش چاپ کند در ازای گرفتن مقدار ناچیزی نمرده.

پروپوزال: نوشته‌ی بی ربط کوتاهی که در آن درباره‌ی نوشته‌ی بی‌ربط بلندی که بعدا نوشته یا کپی پیست خواهد شد، توضیح داده می‌شود.

پایان‌نامه: تایپ یا کپی-پیست کردن مقداری متن پراکنده در کتابها و پایان‌نامه‌های قدیمی‌تر در یک فایل و پرینت گرفتن از آنها و صحافی کردن مجموعه. خوشبختانه با پیشرفت علم و تکنولوژی، تمام این فرآیندها با صرف هزینه‌ی معقولی به طور کاملا خودکار و بدون دخالت دست و ذهن انجام می‌گیرد.

دانشنامه (مدرک): درپوش کوزه.

جابجایی (دانشجویی): تفاوت علمی دانشگاه‌ها به زبان پول..

خوابگاه متاهلی: جایی برای استراحت، مطالعه، تماشای تلویزیون، درس خواندن و باقی کارها. به خصوص باقی کارها.

کارتن‌خواب: دانشجوی بی‌خوابگاه که معمولا پس از سر و سامان گرفتن و هم اتاق شدن با چند دانشجوی شهرستانی، حسرت کارتن‌خوابی و دربدری را خواهد کشید.

افزایش سنوات: حاصل ز گهواره تا گور دانش جوییدن.

پاچه‌خواری: یکی از راه‌های گرفتن نمره از اساتید به طور شرافتمندانه. البته شرافتمندانه در قیاس با سایر راه‌ها!

انتظامات: شحنه‌ی دانشگاه و مسئول برقراری نظم حتی به قیمت بی‌نظمی. ستاد کارآفرینی برای اقوام و خویشان فاقد تحصیلات دانشگاهی و بعضا دبیرستانی مسئولان دانشگاه.

کفش پاشنه بلند (تق تقی): ابزار تولید آژیر ورود و یا نزدیک شدن دختر دانشجویی که دانشگاه را با مجلس عروسی اشتباه گرفته است.

سنگ‌پای قزوین: مهمترین عامل برای اخذ دکترای افتخاری از آکسفود بدون داشتن لیسانس.

کاردانی پیوسته: پیوند دانشگاه با دبیرستان به کف با کفایت دانشجویانی که در حد دوره راهنمایی معلومات دارند و رفتارشان مثل دبیرستانی‌هاست.

خر زدن: تنها نوع حیوان‌آزاری که انسان‌ها روی خودشان هم انجام می‌دهند. خر زدن در شب‌های امتحان به پیک خود می‌رسد.

بحر تعمق: حالتی که به دانشجویان در حال مطالعه‌ی دقیق روزنامه روشنفکری خبر ورزشی دست می‌دهد.

روح: عضوی از استاد که در جلسه‌ی امتحان و پس از دیدن برگه‌ی سوالاتی که ربط چندانی به درس‌ها ندارد، از آن به وفور یاد می شود. ادامه‌ی عملیان بر روی برگه دنبال می‌شود.

صلاحیت داشتن: با مسئول یکی از نهادهای مستقر در دانشگاه سلام و علیک داشتن.

پول: عامل بدبختی‌های بزرگی مثل ازدواج و تحصیل در دانشگاه آزاد.

هییز: دانشجو یا مامور انتظامات یا کارمند یا حتی استاد عزیزی که وظیفه‌ی زبانش را به چشمش محول کرده است!

اسکن استخوان: طرز نگاه کردن افراد فوق‌الذکر که معمولا از پاشنه‌ی کفش همکلاسی‌ها شروع شده و به نوک مقنعه‌ی آنها منتهی می‌شود.

افتادن: سقوط از بالا به پایین که به خاطر عوامل مختلفی چون جاذبه‌ی زمین، درس نخواندن، جزوه نداشتن، شکست در عشق و امثال آنها اتفاق می‌افتد. 

ازدواج دانشجویی: اشتباه صنفی.

کتابخانه: جایی برای حرف زدن، رد و بدل کردن جزوات و فایل‌های بلوتوثی، اسم ام اس فرستادن و بعضا رونویس تکالیف و تمرین‌ها.

منشی گروه: همه کاره ی گروه. دست کم خودش که اینطور فکر می‌کند.

حذف ترم: خودکشی آبرومندانه از ترس مرگی مفتضحانه