صاحب خونه رو به موت ـه، حال خونه تکونی حال نداره…

یادمه دبستان که بودیم، توی کتاب های فارسی بعد از درس یه قسمتی داشتیم به نام به این نکته توجه کنید!

حالا شما هم به این نکته توجه کنید:

این پست فقط و فقط جنبه ی غبار روبی داشته و فاقد هر گونه ارزش و اعتبار دیگری می باشد!

از آنجایی که مدت مدیدی از به روز رسانی این وبلاگ می گذشت، بر آن شدیم که آپی کرده و فضا را از این حالت رخوت و سکون بیرون آورده باشیم!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

ـــــــــ

من قطره قطره کاهش جان را درون تن احساس می کنم…

پس بدرود…

بدرود تراست خدگر…!

نمی خوام وقتی مردم لاشه م بیفته گوشه این خونه و بو بگیره!

بدرود…

مجالس کشورها

بله، مسافرین گرامی، شما امروزمیهمان وبلاگ من هستید با مستند “مجالس کشورها”

این شما و این هم این مستند جذاب و دوست داشتنی!(بازپخش)

                                           

ایتالیا

                                    

مکزیک

 

روسیه

 

سومالی

 

کره

                           

فرانسه

 

تایوان

         

ترکیه

 

اکراین

 

لطفاً از گذاشتن نظرهای سیاسی خودداری کنید! 

خودکشی

خودکشی شجاعت نمی خواد…
حماقت هم نمی خواد…
فقط کافیه توی مسائلی که برات از همه چیز مهم ترن زمین بخوری و اونقدر احساس عجز کنی که حس کنی هیچ دستی نیست که برای کمک به سمتت دراز بشه… هیچ شونه ای نیست که بهش تکیه کنی!
احمقن اونایی که فکر میکنن خودکشی آسون ترین راهه…
احمق! می فهمید؟!
احمق!
کسی خودکشی رو انتخاب می کنه که همه ی راهارو رفته اما به بن بست رسیده… کسی که همه ی امید لعنتیش رو از دست داده…
مدت زمان از دست دادن امید برای هر فرد بسته به پشتکارش متفاوته… یه نفر ممکنه پشتکار زیادی داشته باشه و حتی بعد از سی سال امیدش رو از دست نده و همچنان به تلاشش ادامه بده، یکی هم ممکنه پشتکارش کم باشه و زود ناامید شه…
هیچکدوم از شما حق این رو ندارید که درباره ی بقیه قضاوت کنین! حق ندارید بگید ضعیف بود، دیوانه بود، کمبود توجه داشت، عقده ای بود و غیره!

پی نوشت: این حرف خطاب به همه ی اونایی بود که هیچ وقت نشده نهایت بدبختی و عجز رو تجربه کنن…